Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Άσπρο - Μαύρο

Δεν μπορώ να γράφω για σκάκι και σκακιστικό πρόβλημα, όταν ένα γεγονός, που μας παρουσιάστηκε με σπουδή ως μεμονωμένο, στριφογυρνάει στη σκέψη μου.
Ίσως ένας συνθέτης να θελήσει να μεταγράψει το τραγικό θέμα σε αργόσυρτη μουσική, αλλά ας μην εκπλαγεί αν του βγει τελικά εμβατήριο.
Η λέξη κλειδί αυτές τις μέρες είναι οργή, και θα είναι άθλος αν καταπιέσουν την αντίδραση, που ήδη έφτασε σε μυθικό ύψος, ώστε να μην υπάρξουν σημαντικές εξελίξεις.
Όποιον βοηθητικό συλλογισμό και να επινοήσουν δεν θα μπορέσουν να παρουσιάσουν τα γεγονότα με αντίστροφο νόημα, σχετικά με το ποιός ήταν ο θύτης και ποιό ήταν το θύμα.
Η μοναδικότητα ενός παιδιού έχει αμύθητη αξία, που καμμιά οικονομία δεν μπορεί να μετρήσει.
Έχει μια ομορφιά, που με δυσκολία η τέχνη μπορεί να παραστήσει.
Επειδή έχω ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ελληνικά ζητήματα, δυσκολεύομαι πολύ να λειτουργώ ως λύτης ή ως προβληματιστής χρησιμοποιώντας τα γκρίζα κύτταρα του μυαλού μου.
Αυτό που βλέπω είναι άσπρο - μαύρο.
Άσπρο φέρετρο - μαύρο μέλλον.

4 σχόλια:

Schrödinger's Cat είπε...

Ευφυές, ευρηματικό, εξαιρετικό.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ είπε...

Καταπληκτικό, μπράβο βρε Μανώλη!
Με συγκίνησες.

barbis είπε...

Συγχαρητήρια και από εμένα,εξαιρετική σύλληψη!

ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ < ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ είπε...

@ @ @
Ελπίζοντας να μην παρεξηγηθώ, απρόσκλητος σ’ αυτήν την συνάντησι προβληματιστών, αλλά έστω και ως περιστασιακός λύτης (+ ολίγον φιλόλογος) καί εκτιμώ τα ιστορικά και μυθικά θέματα καί τυγχάνει να μοιράζομαι με τον άξιο πολλών επαίνων και αληθώς άλκιμον εις τον νούν, κ. Μανωλά, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τα ελληνικά ζητήματα.
[Συμμερίζομαι και εγώ την δυσκολία της ανάλυσης της πυρακτούμενης (με μολότωφ και δηλώσεις) και επιπλέον αποπνικτικής επικαιρότητας,και δή με πολυεστιακό παιχνίδι.
(Οι δακρυγόνοι αδένες μας κινδυνεύουν και με άλλη υπερφόρτωσι;)]
Είδα λοιπόν και πίσω από την αβάκεια εκφώνησι τις πολύγχρωμες σκέψεις του. Ακόμα κι αν δεν δίνει (ο της αναρτήσεως συνθέτης) την λυσι, είναι άξιος ευφήμου μνείας - αν όχι και βραβείου για την πρωτοτυπία της κατασκευής!
@ Alkinoos:
Εντούτοις, αγαπητέ Μανώλη, οι συνθήκες είναι ανησυχητικές. Και -παρά την αυθόρμητη υπόδειξι του μοναδικού κλειδιού σου – οι απειλές είναι πολλές και άλλα τόσα τα πρότυπα μάτ, (αλήθεια γιατί είναι δυσκίνητα , τα συνήθως πολυκίνητα ΜΑΤ?), δηλώνω αδυναμία να μετρήσω όλες τις βαριάντες και μένω με την υποψία και δεύτερης (ή και Τρίτης) λύσης.
Οπωσδήποτε, το πρόβλημά μας δεν δείχνει ορθόδοξο.
Η ετερόδοξη απορία μού γεννιέται: είναι αντίστροφο (υπάρχει περίστροφο); Θεωρίες συνομωσίας σωρός (soros!?).
Σηκώνω τα χέρια ψηλά με υπερατλαντικές Κίρκες κι Αντικίρκες, μυθικές και μη, και φανταστικούς Σκοτεινούς Καβαλάρηδες …
Παρατηρώ μόνο τις λαϊκές γραμμές παράλυσης (όχι μόνο από την οικονομία) και προσπαθώ να υπολογίσω και να αναλογισθώ τις θυσίες σε όλα τα θέματα) . Όσο για το είδος και τον ακριβή προσδιορισμό των διατομών χρειάζεται, νομίζω, περεταίρω σπουδή.
Τέλος, φοβάμαι μήπως ισχύση κάτι σαν εκείνο το βοηθητικό με τους περγιάλειους στίχους:
«Ρε καρφωμένοι Στρατηγοί / να μην ανησυχείτε! / Θά 'ρθει η ανώμαλη στιγμή / που θα ξεκαρφωθείτε».
Μόνο που οι Στρατηγοί μπορεί να είναι στο θέμα μας παγκοσμιοποιημένοι ή και –άπαγε & ξανά άπαγε- νεοταξίτες και μάλιστα ατατουρκιστές.

PS Μια ρετροανάλυσι δεν ξέρω αν μπορεί αυτή τη φορά να μας φωτίση. Και σίγουρα για να ’χουμε αποκάλυψι της στρατηγικής ιδέας και να βγούμε από το zugswang, θα έπρεπε να πάρουμε πίσω (δεκαετιών ή και αιώνων) κινήσεις .
Αλλά αυτό που ζούμε είναι ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ή κλασσικό ΣΚΑΚΙ;